Russian and Eurasian studies

“Er is een toenemende behoefte aan specialisten op het gebied van Russische taal en cultuur.”

“Ik wil jonge mensen stimuleren onorthodoxe studiekeuzes te maken en ze aanmoedigen om ‘Russian Language and Literature’ of ‘Russian Area Studies’ te studeren. Er is behoefte aan specialisten op deze gebieden. Rusland is een opkomende economie, die die een grote speler zal worden, net als China, India en Brazilië. Bovendien is Rusland zeer dichtbij en kunnen we ons al partners noemen in de cultuursfeer. Het is bijzonder belangrijk dat mensen kennis hebben van de taal en cultuur van Rusland voordat ze met het land in contact komen.

Een bijzonder aspect van deze master is dat we onze studenten ook modules van de master ‘Russian Area Studies’ meegeven, waarin geschiedenis, politiek, economie en Oost-Europese wetgeving aan de orde komen. Vooral Oost-Europese wetgeving wordt op geen enkele plek in Europa onderwezen en dit maakt van dit aanvullende vak een ware uitdaging.

Leiden werkt nauw samen met de Universiteit van Amsterdam. Beide universiteiten bieden studenten een compleet programma in ‘Slavic Linguistics and Russian Literature’. De roosters zijn op elkaar afgestemd; studenten moeten minstens één vak volgen aan deze zusteruniversiteit.

We stimuleren studenten ook een deel van hun studietijd in het buitenland door te brengen, des te meer omdat de structuur van het programma internationaal is. Leiden biedt studenten een sterke en brede onderzoekstraditie, met diepgravende vakken. Onze doelgroep wordt gevormd door topstudenten met een goede kennis van het Russisch en Engels.”

“Het meest verderfelijke boek van voor de Russische revolutie.”

Toen Otto Boele de roman Sanin van Michail Petrovitsj Artsybasjev (1878-1927) begon te lezen, vond hij het boek eigenlijk tegenvallen: “Het is een saai, oninteressant boek. Maar dat was nou juist wat mijn aandacht trok. Hoe was het mogelijk dat zo’n kuis boek toen zo werd bekritiseerd en zelfs werd verboden? Dat vond ik interessant, dat wilde ik onderzoeken.”

Otto Boele is universitair hoofddocent Russische Literatuur. Na het behalen van zijn mastertitel in 1990, promoveerde hij in 1996 tot doctor aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij heeft al meerdere publicaties op zijn naam staan en is sinds 2005 werkzaam in Leiden. Zijn interesse gaat vooral uit naar het fin-de-siecle in de Russische cultuur, literatuurreceptie en Russische film.

Sanin van Michail Petrovitsj Artsybasjev gaat over Vladimir Sanin, een charismatische, fysiek goedgebouwde jongeman. Vrouwen vallen bij bosjes voor hem en daar maakt hij goed gebruik van. Drank en vrije liefde, hij krijgt er geen genoeg van. De roman kwam uit in 1907 en werd het jaar daarop meteen verboden. Dat bleef zo tot 1990. Sanin was een individualist en stond kritisch tegenover de revolutie.
Daarom werd Artsybasjev op politieke gronden veroordeeld en werd zijn boek verboden.

Als iemand vraagt naar zijn publicatie Erotic Nihilism in Late Imperial Russia. The Case of Mikhail Artsybashev’s heeft Otto Boele een opvallende samenvatting paraat: “Onderzoek naar scandaleuze en pseudopornografische literatuur aan het begin van de twintigste eeuw.” Maar eigenlijk klopt zijn beschrijving niet. Boele: “Sanin is voor de huidige tijd heel onschuldig.” Toch werd Artsybasjev er na de publicatie van beschuldigd de Russische jeugd moreel te bederven: zijn roman werd zowel in tsaristisch Rusland als in de Sovjet-Unie afgeschilderd als het meest verderfelijke boek van voor de Russische revolutie.

Lees het volledige interview met Otto Boele uit: Vensters op de Wereld. Jaarbericht 2009-2010. Faculteit der Geesteswetenschappen.