Philosophy

Graad: Master of Arts in Philosophy
Onderwijsvorm: Voltijd, deeltijd
Duur: 1 jaar (2 jaar in deeltijd)
Start: September, februari
Taal: Engels en Nederlands
Vestigingsplaats: Leiden
Croho/isatcode: 60822
Share |

De MA Philosophy wordt gekenmerkt door een sterke verwevenheid van historische en systematische benaderingen van de wijsbegeerte. De nadruk ligt hierbij op de studie van primaire filosofische teksten. De geschiedenis van de filosofie en de hedendaagse filosofische discussies worden voortdurend op elkaar betrokken.

In de master kun je kiezen uit drie specialisaties.

The Leiden Institute for Philosophy represents a wide range of research interests, enabling students in the one-year MA Programme in Philosophy to take courses in

  • the History of Philosophy,
  • Logic,
  • Philosophy of Science,
  • Philosophy of Mind and Cognition,
  • Ethics and Political Philosophy,
  • Philosophical Anthropology, and
  • Cultural Philosophy.

The institute has strong international links with philosophy departments worldwide, resulting in an active programme of visiting scholars and lecturers.

The institute’s research programme ‘meets the highest international standards’, according to the latest external research assessment.

Prof. Frans de Haas

Frans de Haas

“Uitdagende filosofische claims steunen op solide historische kennis en vice versa.”

“Mijn expertise is Oude en Middeleeuwse Filosofie. In de master Philosophy geef ik het vak Ancient Philosophy and its relation to mathematics and the sciences. Het kenmerkende van Wijsbegeerte in Leiden is dat we historische en systematische aspecten van filosofie met elkaar combineren. Uitgesproken filosofische uitspraken baseren zich op solide historische kennis en vice versa. Dit is duidelijk terug te zien in ons programma: in veel vakken zijn filosofische kwesties verweven met de geschiedenis van filosofie en de wetenschap.

In de filosofie van de wetenschap speelde bijvoorbeeld Aristotoles een fundamentale rol. Deze Griekse filosoof schreef een standaardwerk over ware kennis en hoe je die kunt verwerven. Hij stelde vast aan welke eisen wetenschap moest voldoen en definieerde de structuur van bewijzen. Zijn model was de wiskundige standaard uit zijn tijd en het is mogelijk dat Aristotoles vervolgens Euclides beïnvloedde toen hij zijn Elementen van Geometrie schreef.

In de Renaissance was er een vernieuwde interesse in filosofen van de late oudheid en wetenschappers bestudeerden Aristoteles teksten opnieuw. De wetenschappelijke revolutie in de 16e eeuw kan niet begrepen worden zonder kennis van het Aristotelische wetenschapsmodel. Zelfs hedendaags is het moeilijk om bij te houden hoeveel werken er over Aristoteles gepubliceerd worden. Ik vind het erg leuk om met studenten te werken aan deze, en verwante onderwerpen.”