Gezinspedagogiek

Specialisatie van: Education and Child Studies
Graad: Master of Science in Education and Child Studies
Onderwijsvorm: Voltijd, deeltijd
Duur: 1 jaar (voltijd), 2 jaar (deeltijd)
Start: September, februari
Taal: Nederlands; Engels als er buitenlandse studenten zijn
Vestigingsplaats: Leiden
Croho/isatcode: 60396
Share |

In deze masterspecialisatie staat de ontwikkeling van kinderen binnen gezinnen en in de kinderopvang centraal. Je verdiept je in een onderwerp dat maatschappelijk van groot belang is. In de opvoeding van kinderen kunnen zich allerlei grote en kleine problemen voordoen die gezinspedagogen kunnen helpen voorkomen of oplossen.

De ontwikkeling van kinderen is de uitkomst van een ingewikkeld samenspel van factoren: genetische aanleg van het kind en kenmerken van ouders of andere opvoeders, en de omgeving waarin een kind opgroeit. Je leert deze factoren te ontrafelen en te analyseren.

Een greep uit de vragen waarmee gezinspedagogiek zich bezighoudt:

  • Welke vroege ervaringen in de opvoeding vormen een risico
    voor de ontwikkeling van gedragsproblemen bij jonge kinderen?
  • Zijn jeugdervaringen van ouders van invloed op de manier waarop zij hun kinderen opvoeden?
  • Welke omstandigheden zijn van betekenis voor de ontwikkeling
    van adoptie- en pleegkinderen?
  • Welke rol spelen genetische factoren en de wisselwerking tussen genetische aanleg en omgeving?
  • Welke betekenis heeft kinderopvang voor de emotionele ontwikkeling
    van kinderen en voor de gehechtheidsrelatie met hun ouders?
  • Wat zijn de oorzaken en gevolgen van kindermishandeling?
  • Hoe kunnen opvoedingsinterventies bijdragen aan het voorkomen en bijsturen van ontwikkelingsproblemen tijdens de opvoeding?
  • Op welke manier beïnvloeden neurobiologische processen het gedrag van ouders en kinderen?

Voor wie is de specialisatie bedoeld?

Deze masterspecialisatie is bedoeld voor studenten die expert willen worden op het gebied van de ontwikkeling van kinderen binnen het gezin en de kinderopvang. Je leert wat de betekenis is voor de ontwikkeling van kinderen van gehechtheids-relaties tussen kinderen en ouders of groepsleidsters, en welke invloed opvoedingspraktijken (bijvoorbeeld troosten, spelen, of grenzen stellen) binnen het gezin en in de kinderopvang hebben.

Prof. Marian Bakermans-Kranenburg

“De gehecht-heidsrelatie van kinderen met hun opvoeders is op allerlei aspecten van hun ontwikke-ling van in-vloed: fysiek, emotioneel en cognitief.”

“Veilig gehechte kinderen ontwikkelen zich beter. De gehechtheidsrelatie van kinderen met hun opvoeders is op allerlei aspecten van hun ontwikkeling van invloed. Gehechtheid is om die reden één van de kernthema’s van het onderzoek binnen de afdeling Gezinspedagogiek. Zo doen we onderzoek in kindertehuizen in Griekenland en Oekraïne. Die tehuizen bieden een schone omgeving, goede medische zorg en ook de voedselvoorziening is in orde. Maar tegen de tijd dat de kinderen drie jaar zijn, hebben ze met soms wel vijftig verschillende verzorgers te maken gehad. Vaak hebben ze met geen van allen een relatie kunnen opbouwen. Dat heeft desastreuze gevolgen voor hun fysieke, emotionele en cognitieve ontwikkeling.

Het goede nieuws is dat kinderen zich van zo’n slechte start bijna volledig kunnen herstellen als ze bijvoorbeeld geplaatst worden in een adoptiegezin waar ze sensitieve persoonlijke aandacht krijgen. Ze lopen hun achterstand in groei en gewicht in en ook hun IQ stijgt. Omdat adoptie niet voor alle kinderen in tehuizen weggelegd is, is het belangrijk om ernaar te streven dat in tehuizen de opvoeding en verzorging van jonge kinderen in handen van één of een beperkt aantal verzorgers is. Investeren in de zorg voor kinderen is investeren in de toekomst.”